Betül kendini bildi bileli kaymağı sevmezdi. Küçükken kahvaltı sofrasında olurdu, annesi de yemesi için ısrar ederdi ama o her seferinde burun kıvırırdı, yemek istemediğini söylerdi.  Aradan yıllar geçmiş, evlenmiş, çocukları olmuştu. Tıpkı annesinin yıllar önce yaptığı gibi her sabah kahvaltı sofrasına kaymak koyuyordu.…

Kapı çaldığında perişan vaziyetteydi. Üç gündür doğru düzgün yataktan çıkmamıştı. Ne duş almıştı ne de bir şeyler yemişti. Kapının ısrarlı çalışı olmasa, hayatta o yataktan kalkmayacaktı. Zar zor doğruldu, ayaklarını yataktan yere sarkıttı. Beyni uyuşuk, vücudu kaskatıydı. Her yeri ağrımıştı. “Kızım Aysel dinlenmeyi bi…

Ah canım babaanneciğim… Her zaman ki gibi terasta camın önüne sandalyesiyle kuruluvermiş. Bugün de iç çekişleri bir türlü bitmedi. Kesin aklı başka başka yerlerde… -Babaanne ne oldu? İyi misin? -İyiyim Güliz’ciğim, iyiyim. -İyisin de babaanne neden sürekli iç çekip duruyorsun? -Yok bir şey kızım. -Ben bilir…

Hayattaki her anımızı yaşarken hep doğru yaşayabiliyor muyuz? Keşkeeee… Keşke o okula hiç gitmeseydim… Keşke o kıza hiç güvenmeseydim… Keşke o kadar yemeseydim… Keşke o kadar içmeseydim… Keşke o gece hiç yaşanmasaydı… Keşke o sabah erken kalkıp da uçağa yetişseydim… Keşke tedbirimizi alsaydık da o felaket olmasaydı… …

İnsanın hayatı bir anda tepetaklak olur mu?  Olurmuş işte. Hilal koltuğa oturmuş ve ne yapacağını bilmez bir halde “ Yok yok çok erteledim çok. Bekledim ve bekledikçe de büyüttüm. En sonunda da başıma bunlar geldi. Hiçbir şey öyle birdenbire olmadı ki… Kimi kandırıyorum ki ben… ” diye kendi kendine söyleniyordu. …

Yaz gününün sıcağında, Ömer ve Asya sahilde yürüyorlardı. Güneşin batmak üzere olduğu o saatlerde, onlar da herkes gibi sessizdi. Sadece denizin sesini duyuyor, rüzgârın saçlarında gezdiğini hissediyorlardı. Ama bir süre sonra, Asya’nın adımlarındaki ritim bozuldu. Ömer, birkaç adım öndeydi ve Asya’nın geride kaldığını…

Hello dear reader… How are you? I hope you are well… I have something to share with you today… I wanted my words that I cannot keep inside To reach you as well. I wanted my story, which I do not know when it will end, To touch you as well… I realized some truths on a train journey… You know how a new window opens in a pe…

Bir yaz sabahıydı. Güneş tüm ışıltısıyla Ceyda’nın odasını aydınlatıyordu. Pazar günlerine göre erken bir saatte uyanmıştı. Aslında uyanmak zorunda bırakılmıştı. Çünkü bugün tüm aile cümbür cemaat akrabalar gününe gideceklerdi. Ceyda yoğun çalışan bir genç kızdı. Bu yüzden hafta sonları evde dinlenmeyi tercih ederdi.…

Zuhal soğuk havaları pek sevmezdi.  Bu havalarda kendisini hep mutsuz hisseder, “Ben yaz insanıyım .” derdi. Artık kış mevsimi gelmiş, soğuk havalar kendisini yavaştan hissettirmeye başlamıştı. O günde, soğuk bir kış sabahına uyanmıştı. Normalde yataktan çıkmak onu bir hayli zorlardı. Ama mevsim kış olunca, soğuğun e…

“Yorulmak yok! Devam edin… Hava soğuyor, iş çok!” diye seslendi kolonisine, Ana Kraliçe Karınca. Karıncaların hepsi ona bağlıydı. Lider tekti ve her ne söylerse hemen lidere uyumlanılıp, hamle başlatılırdı. Ortak hareket çok seri olmuştu karınca ahalisinde. Seri hareket için iş birliği olması gerekiyordu… Uyum şarttı…

Seda, mutfakta hem annesini pür dikkat izliyor hem de isteklerini bir bir söylüyordu… “Anne… Ben de senin gibi çok güzel yemek yapmak istiyorum. Evimde, mutfağımda senin gibi marifetli olmak istiyorum. Çok mu şey istiyorum? Tamam, senin gibi usta olamam ama benim yaptığım yemekler de  güzel olsun. Yoksa Ahmet beni iki gü…

Yıllar önceydi… Okul bahçesinde abisiyle birlikte annesini bekleyen Derya, uzaktan gelen dayısını görünce şaşırmış, telaşlı telaşlı gelen dayısını görünce de ‘Tamam işte, vakti gelmiş. Sonunda küçük kardeş dünyaya geliyorrrr’ diye bağırmıştı. Tam da tahmin ettiği gibiydi durum. Annesinin doğumu başlamıştı. O zamanlar Der…