Gün henüz aydınlanmıştı... Erol hep aynı saatlerde uyanır ve uyanmak için de hiçbir zaman alarma ihtiyaç duymazdı. Yatağından kalktı, lavaboya giderek yüzünü yıkadı. Durdu bir an ve aynada uzun uzun kendine baktı. İçinde büyüttüğü derin bir boşluk vardı. Bu boşluğun izleri de yüz çizgilerine yansımıştı. Ne çok şey yaşamı…