Gözleri de buğu buğuydu camlar gibi Nehir’in. Yağmuru izlerken dalıp gitmişti zihninin derinliklerine. Yeryüzüne usul usul akan yağmur muydu, düşünceleri miydi bilemedi. Koluyla şöyle bir sildi gözlerindeki yaşları. Yağmurun sesine bıraktı sonra kendini. Kulağındaki tatlı uğultu, sakinleştirici etkisiydi âdeta. Elini uzattı balk…